تنهایی که بالا می کشد/ تو می مانی/ پیله ای تاریک و دست هایی که در آرزوی پروانه شدن / سوسوی هر ستاره ای را نوید بخش فردایی روشن می دانند / غافل از اینکه / چراغ های بیرون پیله/  سراب ستاره های مرده ایست که /  روشنی چشم هایت را  / به سخره گرفته اند / از پیله بیرون بیا! / چشم هایم برای دیدن  / به دست هایت محتاج شده اند!!

                                                                           نازنین کیانفر

morning  to  birth is born  into  shadow     

                              پ.ن: بارون ریز ریز به شیشه می زنه و من از  پشت پرده های سفید ستاره می شمرم!